Blow Job

Since Christmas is just around the corner lang naman, minabuti ng Mama ko na magtinda ng mga items na patok sa mga bata. Pero dapat affordable hindi naman mashadong mapera ang neighborhood namin. At isa sa mga toys na ito ay itago na lang natin sa pangalang "magic whistle".

Mura lang ang magic whistle. 2 pesos lang. Kaya binansagan ko itong magic whistle kasi unang-una whistle talaga sya as in sumisipol. Kaya may magic kasi may bola sa basket na nasa dulo na kapag hinipan ay tila lumulutang ang bola.

Nacurious ako kaya sinubukan ko ang produkto. May nadiskubre ako. Hindi pala lumilipad ang kapag nilagay mo sa basket na bago hipan kahit gaano kalakas pa ang iyong pwersa sa pag-ihip. Kailangan hipan muna bago ilagay. Dapat din na hindi mashadong malakas ang pag-ihip dahil lulukso ang bola palabas ng basket. Obviously hindi rin dapat mashadong mahina para naman lumutang ang bola. May kontrol talaga.

Kaya naman hindi biro ang pagkuha ng picture na ito. Take note na ako mismo ang kumuha ng pic. Walang photoshop po yan. Eto pa ang close up.

Magaling pala ako sa blow job. Pun intended.

When the Owner is Away, the Cat Will Play

Yes! Habang nagtatype ako dito, ako lang po mag-isa sa aming bahay. May prayer meeting kasi sina Mama at Papa. They're going for a holy duty, and I'm here for my demonic habit. LoL

SOP ko na pag inoopen ko ang internet at ako lang mag-isa ay mag porn viewing. Nung una Xtube, tapos naging Youporn, tapos ngayon suki ko na ang Lifeout. Eto lang kasi ang chance eh. Hay pag addict nga naman.

Tapos pag nabobored na, punta sa blogspot. Nagbabasa. Pag bored parin, magpopost na sa blog tuld ng ginagawa ko ngayon. Ang aking routine. Bow.

Insensitive?

If you've been keen on the news aside form the Maguindanao massacre, you already know that my prayers have been answered. Excessively. But it's okay. I think typhoons are the only reliable source of rain nowadays, ITCZ is powerless. There's no strong winds so no worries at all.

Change topic muna tayo. Ive already posted na that my father is having a heart ailment (specifically enlargement). Last Monday, he had a 2d-echo (two dimensional cardiography). I warned my mother beforehand that it would just give the doctor a justification to prescribe additional medicines. What the heck, doctor's orders are orders. And I was right---from 4 it became 6 pricey medicines. The other night, three of us (me, mama, papa) were having a discussion about the chances of papa's recovery. I made up my prognosis by saying that it wouldn't get back to normal. It would normalize but the maintenance meds would be like forever. There's no such thing as full recovery. Upon hearing this, I felt my mother was upset knowing and I was right. The other day mama told me that I shouldn't have said those words. Honestly, I was just being frank and blaming my father at that time. Was I going overboard? Perhaps. But I don't want to give false assurances. Just trying to apply what I've learned from nursing.

Walang Self-Control

Dumilim ang kalangitan. Umihip ang hangin. Isa na lang ang kulang. Ulan. Maraming ulan. Para sa inyong kaalaman, nag-umpisa na ulit kami sa pagtatanim ng palay. Mahina umano ang ani ng nakaraan. Tanda ko pa nung nagsimula yung pagtatanim may krisis sa tubig. Wala kaming irigasyon kaya sa ulan lang kami umaasa.

Kasalanan ko ito, plano ko kasi na mag-ayuno sa pagjajakol at panunuod ng porn para bumuhos ang ulan. Gaya ng inaasahan, nabigo ako. "Tao lang", yun ang kadalasang idinadahilan. Mahina lang talaga ako. Walang self-control.

Okey lang sana kung ako ang magdusa. Hindi eh. Damay ang kabuhayan, damay din ang iba. Nakita ko yung kulimlim sa may bandang hilaga habang sa lugar naman namin ay maaliwalas. Sabi ko sa sarili ko sinadya ito.

O baka naman gawa-gawa ko lang ang ganitong eksplanasyon. Naghahanap lang ako ng mapagbalingan. Marahil tama si Ate Guy na walang himala.

Ang masasabi ko lang, hindi makakabuti kung ganito palagi ang nararanasan namin. Nagdurusa kami.

Comelec is the New Church

(Babala: Walang personalan, chorvahan lang.)

Usap-usapan ngayon ang pansalamantang (o yes, pansamantala lang) pagbaboo ng ating pangarap na maka-atak sa Kongreso. Dahil daw ito sa takot na baka magsaboy umano tayo ng imoralidad sa mga kabataan na sinasabing pag-asa ng ating bayan.

Gaya ng inaasahan, na-imvierna ang mga kafatid natin. Sigaw nila ay ebidensya. Nasaan daw ang katibayan ng sinasabi nilang imoralidad.

Handa ang taga-Comelec na isiwalat ang kanilang nalalaman. At ipinakita nila ang mga ito.

Mukhang hanggang decoration sa Batasan at pagpaparlor sa mga kongresista lang ang gusto nilang mangyari.

Sa bagay, kahit hindi tayo nakaupo sa kamara, sirang-sira na ang kinabukasan ng ating bayan. Huli na ang ginawa ng Comelec. Nagkalat na ang lagim.

Feel the Difference

Sa tindahan namin, may isang katangi-tanging feature na iniinda lang sa ibang sari-sari store. Ito ay isang mini side billboard (sorry, inimbento ko lang ang name). May brand po sya. Schick. Remember Andrew Wolfe ad about the razor blade na lumusot sa kabilang pader?

Kung ang mga ga-higanteng billboards pag natutumba ay nakakapatay ng tao, pwes itong aming munting billboard ay hindi naman ganon karahas. Nambubukol lang sya. Sa ulo. Paano kasi mababaw lang ang pagkalagay. Kaya tuloy pag may papaalis sa tindahan na nagmamadali, pang!(parang ganun ang sound effect)... parang natamaan ng suntok ni Pacquiao.

Insulto sya sa akin. Nakakalusot kasi ako sa ilalim. Ang ibig lang sabihin nun ay bansot. Pandaca pygmea. Kamponieta ni Dagul. Ganunpaman everytime na may sumesemplang, hindi ko mapigilang mapangiti at pansamantalang limutin ang mga problema. I can feel the difference...of my height! =D

Ikaw Sana

I'm not a telenovela fan at present. Though when I was young, naabutan ko pa ang Mara Clara, Villa Quintana, Marimar (Original)...masyado pa akong bata non para sumubaybay pero kahit papaano naintindihan ko naman.

Dahil sa imbensyong "reality show", nabago na ang hilig ko sa TV programs. Nawalan na ako nang hilig sa drama. Kaya nakapagtataka kung bakit ako naging tagasubaysubay ng "Ikaw Sana".

Sa totoo lang, wala akong hilig sa soaps ng GMA. Pero I've heard nag-iimprove na daw sila. Jologs. Isang magandang halimbawa nito Ikaw Sana. Para lang magka-idea kayo, magkapatid si Jennylyn,ang bida at Pauleen, kontrabida na pinag-aagawan si Mark Herras. Teka, parang useless yata kasi masyadong obvious sa picture.

Boring talaga ang plot. Yung inaapi-api ang bida is so 90's. Kaya naman pag nakita ko na ang mga api-api scenes sinasabi ko nalang sa sarili ko, "As expected".

Kung nagtataka kayo kung bakit loyal ako sa programang ito, ito'y sa kadahilanang napipilitan lang po ako. GMA Channel 7 lang po at NBN Channel 11 lang po ang kuha ng aming TV sa tindahan. Nag-attempt na si Papa na bumili ng Baron antenna kaya lang hindi successful ang pagkabit. As an adult syempre mahilig tayo sa balita (24 oras) kaya naman hindi maiiwasang mapanood ang lintik na dramang iyan. Effective ang pre-programming strategy ng GMA. Buti na lang may commercials.

Funny Failure

Kainis naman. Kung kelan pa natapos ang final interview dun pa sumemplang. Isa sa mga nag-interview sakin dating clinical instructor ko--nakakahiya. Ayoko nang idetalye ang iba pang nangyari. Kaya itong text tuloy ang natanggap ko.

Good evening,this is e---------. Sorry, you failed in the final interview. thank you.

Syempre, nadismaya ako. Kaya naman nagtext ako kay mama. In bisaya ko tinext pero trinanslate ko lang para maintindihan ninyo.

Ma, uuwi ako bukas. Tinext ako na hindi ako tinanggap.

Teka. Tiningnan ko ang outbox, ang equivalent ng sent items. Taena, NA-SEND KO SA CONTACT NO. NG E------! Pahamak talaga ang aking Motorola.

May Work Ka Na?

Updates lang ha sa employment:

Two weeks ago I passed an application sa isang callcenter dito sa Bohol.
Last Thursday, I was interviewed. The next day I was screened. I enjoyed the screening though it was just a mere display of our command of language,
Tomorrow is my final interview. I hope it would be easy. Though the pay is barely minimum wage, I'll just accept it. Kesa naman wala diba?

Stroke

Mainit naming ginunita ang undas. Grabe talaga ang init, nakaka-stroke.

Speaking of stroke, my father is almost a victim of stroke. 2 nights na kasi syang nahihirapang huminga at sumasakit ang tyan, indikasyon daw yun ng stroke. Kaya naman nagpa-admit sya. At nakita dun sa xray na malaki pala ang heart nya. Dahil daw yun sa katagalan ng high blood nya na ininda lang kaya lumala ang kondisyon. Kaya eto sari-sari ang gamot na iniinom nya.
Mahal talaga magkasakit. Imagine mga 15 thou plus ang nagastos namin sa ospital; hindi pa kasali yung gamot namon na 6000 plus yata ang naubos. Buti na lang naigapang namin.

Hindi naman lahat malulungkot na kwento nangyayari sa pagka-admit nya. Actually masaya din ako dahil may cable sa private room nya. Wala kasing cable eh. Nagkaroon tuloy ako ng chance na makapanood ng Sex and the City. Ang saya, kahit hindi ko sila nasubaybayan sa TV series, nakarelate parin ako. Gusto sana nyang ilipat sa BTV, masyadong girly kasi. Nairaos ko naman, natry ko namang pigilan.

Nice ang story. HIndi bongga ang ending pero happy naman. Happy naman ako dahil at least hindi na stroke si Papa at naagapan ang kanyang high blood. Sa ngayon, kinokontrol na namin ang diet ni Papa, wala nang mamantikain at taba.