May Bukas Pa

Alam naman nating lahat na sikat ang dramang ito. Maski nga mga solid Kapuso kilala si Santino. Ipinagtataka ko lang lately these days umeeksena ang mga hunks na itey. Are they trying to lure the gay market or naghahanap lang sila ng magandang break?

Alam ko yung isa na morenong tsinito si Xeno Alejandro. Yung nasa commercial na "Kakayanin sir!". Yung isang nakasando ang bet ko. Mahilig kasi ako sa fair-skinned. Kamukha niya si Dennis Trillo noh. Kaso lang hindi ko alam ang name nya. Sa mga nakakaalam, patulong naman.

Makati

Makati all-over-the-body ako ngayon. Makati ang gilid ng darili sa gitna ng hinlalato at palasingsingan ng aking kamay. Sana totoo yung sinasabi nila na pag makati ang palad yayaman daw. Ok na ako kahit kaunting anda lang kasi malapit lang naman sa palad hehe.

Una kong na-notice ang kati sa likod ng aking siko. Namumula sya. Hindi naman sya nagbiblisters katulad ng sa daliri ko. Pula lang. Meron ding kati sa legs ko. Kinakalmot ko na nga eh habang nagtatype. Ayan tuloy may umangat na parang pimples sa mga pores. Hindi naman siguro sya fungal kasi hindi namn kamukha ng buni ni madir. (Yes, may buni si mama na kasalukuyang ginagamot.) At saka pag inaapplyan ko ng alcohol parang wala namang nangyayari.

Nakita ko yung ad sa tv about Allerta. Naisip ko baka allergy lang ito. Pero allergy saan? Nag-google ako at nakita ko na baka atopic dermatitis ito. Maraming causes daw kabilang ang stress. Hay naku, sana stress nga lang to. Kasi dati inaalala ko na baka senyales ito ng STD. Ewan ko ba, kung anu-ano na ang iniisip ko. Malandi kasi.

Hindi Napigilan

Pumunta ako Cebu hindi upang lumandi. Sa kasawiang palad, nagka-experience ako. Hindi napigilan ang aking libog.

Tumambay ako sa ikaapat na sahig ng mall na ito. Kilalang cruising place sa Cebu. Gusto ko lang sana makipag-friends. Nauwi din pala sa with benefits.

Ayan tuloy, muntik ko nang di maabutan ang last trip pa-uwi.

Dunchen Remoosh for Chenestor

Nakaligo ka na ba sa bathhouse na may nota

Nanghada ka na ba sa tabi ng kalsada

Yan ang tanong namin

Confeermed ka bang isa sa amin?

Nalaman mo na bang mapapabongga ka niya

Tutulungan tayong makaharbat ng gwapo

At ang kanyang plano'y magkakajowa tayo

Si Dunchen ang tunay na judessa

Si Dunchen ang bet ni Bebe Gandanghari

Si Dunchen ang may ka-keri-han

Na gumawa ng sariling parloran

Si Dunchen Remoosh

Ang magtatanggol ng ating kabaklaan

Crazy Crazy

First time I heard this song sa SOP parang wala lang. Parang 2NE1 lang kasi ang dating. Kalaunan, na-appreciate ko sya. Naalala ko kasi ang mga kabaliwan ko in the past. You know, falling in love with a straight guy that will never be mine. Basta, napapaindak ako everytime I hear this music.

Wanted

Nakita ko ito sa dyaryo.


Nacurious ako. Aba, may ganito pala sa greetings section. Dahil bored naman ako, nag-try akong itext itong taong to. Nagpakilala sya sa kanyang tunay na pangalan. Itago na lang natin sya sa pangalang Von. Si Von ay 30 years old. Sinekreto nya kung ano ang trabaho nya; ewan ko kung bakit. Nagsinungaling ako sa aking katauhan. Sinabi ko na titser ako kaya palaging may Sir sa mga texts nya.

Malandi sya magtext. Gusto nya pag nagkita kami jerjer agad. Naalala ko tuloy ang student days ko. Kaso malayo sya, 8 bayan ang pumapagitan sa amin. Pinapalaway nya ako sa kanyang kargada na sintambok daw ng battery, I assume hindi yung AA.

Nang itinanong ko kung top or bottom sya, hindi nya daw alam. Aba, marami pa talaga ang hindi alam kung ano ang top or bottom. So pinaliwanag ko sa kanya. Masaya ako at may na-educate na naman akong tao.

Confeermed

Na-confeeermed ko na. Mahirap talagang mag-apply sa gobyerno.

Oh-Oh-Oh

Nagsimba ako kaninang umaga nang mabasa ko ang bahaging ito sa Espada-ang official publication ng aming parokya.

"Binunyagan" po ang nakasulat sa taas. Sa bahaging ito nakasulat yung mga bagong binyag. Syempre na-shock ako nang may nag-appear na Beyonce sa listahan. Bilib din ako sa mga magulang. The nerves.

Buti na lang at hindi Lady Gaga ang ipinangalan.

Kwentong Mani

Bata pa lang ako nang mahilig sa mani. (Hindi yung figurative ha!) Sabi nila noon, matalino daw ako dahil sa kakakain ng mani and its byproducts. On fairness, may niacin kasi ang mani na brain vitamin daw.

Namention ko lang ito kasi pinadalhan kami ng package ng tita ko from US kasama ang imported peanut butter(yung nasa taas). Tenkyu Auntie BB sa peanut butter! Nagtataka lang ako kung bakit matabang ang mga peanut butter sa States. Siguro para mabenta naman yung ibang items gaya ng honey or jam. Ganunpaman, pag libre dapat i-appreciate. Tsaka mabuti na rin ito kasi hindi nakaka-bidli (Visayan term for nakakaumay sa sobrang tamis).

Naalala ko tuloy nung college pa ako binigyan ako ng only guy (at straight) sa nursing group namin ng peanut butter. Same brand nung nasa taas. Nagbakasyon kasi sya sa States, rich po family nya. Hindi ko ito inexpect at tsaka feeling ang-haba-ng-hair-ko for a few seconds (hello! straight sya). Naremember kasi nya na nagmention ako ng peanut butter before sya nagleave for Tate. Wishing well pala ang tenga nya. Mejo nainggit ang mga girlash sa aken pero wez na sila magawa (type nya ako--- joke!!!). Ang explain nya, ako lang daw ang bukod tanging nakapagmention ng specific na pasalubong kaya nag-gets ko.

Siguro ang lesson sa maikling story na ito ay mas mabuti na yung sabihin kung ano ang gusto mo para madali mo itong makuha. Kesa naman manahimik ka lang eh wala kang mapapala. Baka mahuli na ang lahat. Sana mai-apply ko ang aral na ito sa buhay ko at sa buhay nyo.

Looking Back and Straining Forward

I shouldn't be doing this post. I was suppossed to post one but it required pictures. Sadly, camera is still in my cousin's possession. But due sudden outburst of idea (though not original) I was driven gain to make a post w/o visual aids.

2009 was a year of maturity for me.

Una, I had a deep appreciation for our small business. Having our sari-sari store was not just a form of income generation for us (I think it's not making money after all). It is a monument of our struggles as a family. I am almost as old as this store and definitely I've grown up alongside it. This year, I've been intimate with this store more than ever---replaced my mother's long stay in the past. It seemed that I had finished a shortcourse called Practical Entrepreneurship 101. The store also inspired me to strive more if I want to improve my life.

Pangalawa, I learned the value of self-control. I stopped drinking as in zero percent alcohol. Later this year, no porn. That embarassing incident helped alot. And most especially casual sex. For now. Of course I wanna do it in a long time. I want sex to be in the context of relationship. Looks unrealistic, but I think I can. Isa lang ang hindi ko pa mabitawan---masturbation hehe.

Pangatlo, (magtatagalog na ako) napagtanto ko na hindi biro maghanap ng trabaho- lalo na kung hindi mo naman gusto ang trabaho na inaaplayan mo. Ilang beses na akong natanggap sa initial screening pero out na kung kelan pa malapit na sa final. Pag minamalas nga naman. Kailangan kong maging matatag. Siguro dapat mas willing akong mag-take ng risks kung may nais akong marating. And speaking of taking risks, kailangan kong maging handa na humarap sa isyu ng controvesial bf of my sis.

I hope this 2010 to be a turning point year for me. A year of discovery for myself and the people around. Trying new things without fear of failure. A more courageous Ming.